Agorafobi, yalnız başına kalmaktan, yalnız sokağa çıkmaktan, sinema, tiyatro, tünel, köprü, uçak, otobüs, vapur gibi yerlerde duyulan korkular ve bu yerlerden kaçınmalar agorafobi olarak adlandırılır. Bu korku bireyin bir yerden kurtulamayacağı, yardımsız kalacağı, çaresiz hissedeceği ve bu yüzden ileri derecede utanılacak bir duruma düşmesi veya panik atak geçirme korkusudur. Bu durumda olan kişiler genellikle evlerinden, işlerinden veya tanıdık yerlerden uzaklaşmaktan kaçınırlar.

Agorafobi, sıklıkla panik bozuklukla birlikte görülür, ancak her iki durum da bağımsız olarak meydana gelebilir.

Tedavide, psikoterapi bilişsel davranışçı terapi (BDT) ve ilaçlar kullanılır.